Van identiteit in hekserij naar identiteit in Christus

Tekst Lia van der Neut-de Jong/ foto’s Renate Bleijenberg 

Joyce de Jongh kent het occultisme als voormalig heks van binnenuit. Ze weet wat hekserij (ook wel ‘wicca’ genoemd) is en wat witte magie inhoudt, maar door Gods genade getuigt ze nu van de kracht van Jezus’ bloed. 

Hoe zag je leven eruit voordat je met het occultisme in aanraking kwam?
‘Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, in die zin dat we naar een christelijke school gingen en na het eten het Onze Vader baden. Wij gingen als kinderen ook naar de zondagsschool. Rond mijn vijftiende kreeg ik verkering met een jongen die geen christen was, maar wel heel filosofisch was aangelegd. Hij stelde vragen over de Bijbel waarop ik geen antwoord had. We hebben zes jaar verkering gehad en in die tijd brokkelde mijn geloof steeds verder af. Mijn ouders gingen scheiden en de kerk heeft mijn moeder veel pijn gedaan. Ik dacht: ‘Als dit christen-zijn is, dan hoef ik er helemaal niets mee!’ 

Waardoor kwam je met het occulte in aanraking?
‘Omdat ik al jong verkering had, was mijn persoonlijke ontwikkeling daardoor beïnvloed. Toen na zes jaar mijn verkering uitging, vroeg ik me af: ‘Wie ben ík, wat vind ík leuk, wat vind ík belangrijk?’ Ik ging op zoek naar mezelf en daarnaast naar het bovennatuurlijke, want ik geloofde wel dat er meer is dan wat je ziet. Ik verdiepte me in positief denken, handlijnkunde en astrologie om mijn identiteit te ontdekken. Zo las ik een boek over een witte heks, een vrouw die heel bewust leefde met de natuur, de seizoenen en de onzichtbare wereld. Zij was in harmonie met haar medemens, maar ook met die onzichtbare wereld. Door samen te werken met geesten kon ze anderen helpen met magie. Dat vond ik heel inspirerend.  

Door magie heb je invloed op die onzichtbare wereld en kun je mensen helpen. Die controle en dat idealisme spraken me aan. Dus ik ging me met wicca bezighouden. Heksen zeggen dat ze met ‘witte magie’ bezig zijn, alsof dat iets positiefs zou zijn, maar zowel witte als zwarte magie komen níet bij God vandaan. Ze komen uit de demonische bron. ‘Witte magie’ klinkt mooi, maar het brengt mensen in verbinding met de vijand van onze ziel.’ 

Mensen die zich met wicca bezighouden, doen dat met goede intenties?
‘Jazeker, want echte heksen vragen geen geld voor magie, maar helpen uit liefde. Er is een soort algemene heksenwet: doe wat je wilt, zolang je niemand schaadt. Dat geeft heel veel ruimte, maar ook een stuk verantwoordelijkheid. Heksen geloven dat we in harmonie moeten leven met de geestenwereld. Als wij dat niet doen, is alles uit balans. De meeste heksen leven heel (milieu)bewust en welwillend. Dat gold ook voor mij. Ik dacht: ‘Waren er maar meer mensen zoals ik! Dan werd het nog wat met de wereld.’  

We leven in een hectische wereld van steeds maar doorgaan, maar heksen leven met de seizoenen. Als het herfst is, oogsten ze en zoeken ze rust in reflectie: ‘Wat heb ik gedaan in het afgelopen jaar?’ ‘Welke vruchten zie ik?’ Ze vieren ook de seizoenen, houden feesten met de heksenkring en stemmen af op de natuur.’

Hoe ben je uiteindelijk toch christen geworden?
‘Eén van mijn heksenvrienden, André (ook mannen kunnen heks zijn), ging naar Nieuw-Zeeland om een heksencentrum te openen, maar hij is daar tot geloof gekomen en stuurde mij een kaart. Hij schreef dat hij christen was geworden en vroeg me over het christelijk geloof na te denken. Ik schreef hem terug dat ik dat zou doen. Dat was ik niet van plan, maar ik wist niet goed hoe ik anders moest reageren. Het aparte is: God hoort wat je zegt en Hij ziet wat je schrijft, want vanaf dat moment vroeg ik mezelf steeds af: ‘Wat als de God van de Bijbel nu toch bestaat?’ Dat was heel irritant, want die vraag maakte mij onrustig. Op een gegeven moment dacht ik: ‘Misschien heb ik mijn zondagsschooltijd niet goed afgesloten en moet ik nog één keer naar de kerk gaan om dat hoofdstuk af te sluiten.’ Mijn beste vriendin ging altijd naar de kerk, dus ik sprak met haar af dat ik één keer met haar mee zou gaan. Dat gebeurde op 27 maart 1995. 

Ik weet niet meer precies waar de preek over ging, maar aan het einde van die kerkdienst werd er een oproep gedaan: ‘Als je wilt dat we met je bidden, kom dan naar voren.’ Ik wist toen dat ik naar voren moest. Tegelijkertijd hield ik mezelf tegen, mijn armen om me heen geslagen, want ik wilde niet gaan. Maar de drang om gehoor te geven aan die oproep bleef. Het was echt een strijd! Ineens zei ik tegen mijn vriendin: ‘Nou, ik ga naar voren!’ Mijn vriendin ging mee. Terwijl ik naar voren liep, begon ik enorm te huilen. Ik begreep zelf niet waarom. Mijn vriendin heeft met me gebeden. Toen wist ik: ‘Dit is God! En ik heb een Bijbel nodig!’ Die heb ik direct gekocht.  

Heksen geloven niet in de duivel – zij geloven dat geesten neutraal zijn – maar die nacht ontdekte ik dat óók de satan echt is! Ik ging slapen nadat ik hele stukken in de Bijbel had gelezen, maar midden in de nacht werd ik wakker, klaarwakker … Het was alsof mijn bloed begon te kolken als lava, mijn hart ging als een razende te keer en uit mijn binnenste kwam een onderaards gegrom! Heel beangstigend! Ik wist: dit is satan! Ik riep: ‘Ik ben van Jezus! Ik ben van Jezus!’ en ik pakte mijn Bijbel, sloeg hem open en ging willekeurige stukken voorlezen. Uit mijn jeugd kende ik nog het Onze Vader, dus dat begon ik te bidden. Toen kwam weer dat gegrom uit mijn lijf en ik riep opnieuw: ‘Ik ben van Jezus! Ik ben van Jezus!’ Ik had als heks een inwijdingsritueel gedaan en plechtig beloofd dat ik de wicca-godin trouw zou blijven. Dat had ik symbolisch met bloed verzegeld. Satan nam het bloedverbond dat ik gesloten had heel serieus, maar het bloed van Jezus is sterker! Ik ben de Heere zo dankbaar dat Hij me heeft gered, dat Hij voor mij aan het kruis is gegaan! Na ongeveer een kwartier hield het op en ben ik met de Bijbel in mijn armen in slaap gevallen.  

Diezelfde week nog werd ik heel goed opgevangen door één van de pastorale werkers uit de kerk, een wat oudere man met veel wijsheid en kennis van Gods Woord. Hij legde mij uit dat ik mijn zonden moest belijden en de gelofte aan de godin moest herroepen in Jezus’ Naam.’ 

Was je meteen helemaal vrij van je leven als heks?
‘Met magie heb je het idee dat je de controle hebt. Dat je het toeval kunt sturen. Ik vond het heel moeilijk om dat los te laten en te leren vertrouwen op mijn hemelse Vader. Dat is nog steeds een uitdaging. Maar wat heerlijk dat we zo mogen leven als Zijn kinderen.  

Wat ik in het begin ook lastig vond, waren de herinneringen. Elke keer bij volle maan en bij de verandering van de seizoenen dacht ik aan de feesten die ik als heks had gevierd. Dat maakte me heel moe. Ik heb aan God gevraagd of Hij mijn geweten daarvan wilde reinigen en mijn geheugen wilde schoonwissen.’ 

Waarop moeten we alert zijn als het gaat om occultisme?
‘Satan is zo sluw! Hij gebruikt spelletjes zoals ‘Charlie’s Challenge’ waarbij geesten worden opgeroepen. Ook op reformatorische scholen worden die spelletjes gedaan vanuit nieuwsgierigheid en naïviteit. Het is spannend en het lijkt maar een spelletje, maar dan onderschat je toch de echtheid van die geestenwereld. Zo werkt het bij satan: als jij je interesseert voor hem, sympathiseert met zijn dingen, dan verleen je hem toegang en hij gaat niet zomaar weer weg. Satan is echt sterker dan wij, maar Jezus is sterker dan satan. Satan is bang voor Hem, maar wij zijn ons als christenen niet genoeg bewust van onze identiteit in Christus. Als we met Hem zijn gekruisigd en opgestaan, dan hebben we nieuw leven, dan leeft Christus in ons en zijn we kinderen van God. Door Hem betaald met Zijn bloed!’ 

Hoe kunnen we onderscheiden of iets van God is of van de vijand?
‘Lees de Bijbel en leer de stem van Gods Geest in jou te herkennen. Er staat in de Bijbel: Gods Geest getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn. Zo kan de Heilige Geest ook door Zijn werk in ons duidelijk maken dat iets niet goed is! De Geest van God kan de geestelijke dingen onderscheiden. Dat kun je zelf niet met je menselijke verstand.’ 

Wat heb je van je ervaringen met de duisternis geleerd?
‘In elk geval dat de duivel er echt is. Hij is onze vijand, die ons kapot wil maken. Is het niet voor het hier en nu, dan wel voor de eeuwigheid. We moeten hem niet onderschatten. Hij doet zich voor als een loverboy, die je paait met alles wat hij je kan geven, maar uiteindelijk heeft hij niet jouw heil voor ogen.  

Ik heb geleerd dat Jezus Christus zoveel machtiger is, en ook dat wij als christenen met Hem mogen strijden voor verloren zielen! Mijn vriendin en mijn moeder zijn altijd voor mij blijven bidden toen ik heks was. Laten wij ook samen met de Heere strijden voor al die mensen die zonder het te zien op weg zijn naar de afgrond. Wat je kunt doen, is hen vragen stellen: ‘Wat spreekt je zo aan in wicca?’ ‘Mag ik je vertellen waarom ikzelf de dingen die jij in wicca zoekt, bij de Heere vind en waarom ik zo dankbaar ben?’ Het zou goed zijn als we meer durven te getuigen.’ 

Joyce heeft veel te zeggen over hoe wij als christenen kunnen getuigen van ons geloof. Lees hierover meer in dit artikel