Is er hoop voor de vrouw in de kerk?

Tekst: Astrid Bokhorst, auteur van het boek Hoopvol vrouw zijn 

‘Wat vind jij? Gaat het volgens jou de goede kant op met de vrouw in de kerk?’ Het blijft even stil als Ilse nadenkt over de nogal directe vraag van haar vriendin. Het laatste wat ze wil, is in een zinloze discussie belanden. Zij en Marlinde denken soms zó verschillend, zelfs al zijn ze lid van dezelfde kerk. Na nog een slok thee antwoordt ze: ‘Of het de goede kant op gaat met de vrouw in de kerk? Dat hangt ervan af waar je naar kijkt en wat je ‘de goede kant’ vindt.’ 

Wie een beetje bekend is op het kerkelijk erf, weet dat er veel gaande is rond het onderwerp ‘vrouw in de kerk’ en specifiek over ‘vrouw in het ambt’. 

Dus toen ik enige tijd geleden de vraag kreeg of ik een artikel wilde schrijven over ‘vrouw-zijn in de kerk’, aarzelde ik. Het verzoek was of ik daarbij aandacht zou willen schenken aan de vraag hoe we als vrouwen onze talenten kunnen inzetten, wat de Bijbel erover zegt en wat we daar vandaag mee kunnen. Een flinke uitdaging zo’n vraag, in een tijd dat menige kerk juist vanwege het onderwerp ‘vrouw in de kerk’ in een crisis verkeert. En daarover schrijven in een samenleving die een duidelijk onderscheid tussen man en vrouw achterhaald en verwerpelijk vindt, is dat wel wijs? Kan je nog wel hardop zeggen dat mannen en vrouwen wel gelijkwaardig, maar niet gelijk zijn? Want ik zal maar gelijk bekennen dat ik denk dat de Bijbel dat laatste leert. 

Waarom ik toch ‘ja’ zei? Omdat ik twee thema’s in mijn leven heb waarvan mijn hart sneller gaat kloppen. Het eerste is Gods bedoeling met de vrouw en het tweede Gods bedoeling met Zijn kerk, of de gemeente. Precies vanwege deze twee thema’s ben ik een hoopvolle vrouw geworden. Er is dus zeker hoop voor de vrouw in de kerk, maar het hangt er wel van af waar je naar kijkt en wat je de goede kant vindt. 

Gods bedoeling met de vrouw
Het valt me steeds weer op dat veel gesprekken over de vrouw en specifiek over de vrouw in de kerk, gaan over taak en positie, wat mag wel en wat mag niet. Daarmee ga je al snel voorbij aan Gods bedoeling met de mens en specifiek met de vrouw. En voor je het weet, bestook je elkaar met losse Bijbelteksten en vliegen namen als Debora als pijlen door de lucht. Als je wél bij Gods bedoeling begint én ontdekt waar Hij naar op weg is, ga je iets zien van Gods hart en verlangen, en wordt het logischer om ook als vrouw onderdeel te willen zijn van Zijn goede plan en bedoelingen.  

God schiep de mens – man en vrouw samen – naar Zijn beeld, om als team Zijn schepping te beheren en Zijn vertegenwoordiger op aarde te zijn (Gen. 1:26 en 27). Ook na de zondeval is dat nog Zijn verlangen, op weg naar de tijd dat alle dingen zullen worden hersteld (Hand. 3:21). Bij dat ontwerp gaf God aan mannen en vrouwen onderscheiden verantwoordelijkheden in het huwelijk/gezin, maar ook in de kerk. Juist door dat onderscheid wordt het verschil zichtbaar tussen God en de mens, maar ook tussen de Heere Jezus en Zijn kerk (Efeze 5:22). Het thema doet er dus toe, want voor je het weet, verdwijnt God uit beeld.  

Ik lees in de Bijbel dat de Heere in de kerk (Zijn huisgezin), net als in het huwelijk, de vrouw een op de man aanvullende taak gegeven heeft. Waar de man vooral het gezag draagt, leidinggeeft en primair het onderwijs vanuit Gods Woord verzorgt, is de vrouw geroepen tot het daaraan behulpzaam zijn. Ook is ze meer gericht op zorg, relatie en leven-gevend bezig zijn. Dat laatste gaat over zoveel meer dan het krijgen van kinderen. Voor mij geeft dat al duidelijk richting aan voor het bezig zijn van de vrouw in de kerk.  

Hoe zet je je talenten in in de kerk? 
God geeft gaven aan de gemeente tot opbouw van Zijn Lichaam. Dat geeft de kijkrichting aan. Het gaat dus niet zozeer om welke gave je hebt, maar veel meer dat je een gave aan de gemeente bent (Rom. 12:1-8, Efeze 4:1-16). Een geschenk aan je geestelijke broers en zussen, met wat Hij je heeft gegeven aan geestelijke gaven, maar ook aan natuurlijke talenten. En als het Gods huisgezin is, is het toch logisch dat Hij ook kan bepalen hoe en waar je je mag inzetten? Wil je je laten inpassen, zodat er een bouwwerk kan ontstaan dat in deze wereld functioneert als geestelijk huis (1 Petr. 2: 5, 9 en 10)? Een tempel, waar dolende en verwonde mensen bij Hem Thuis kunnen komen en voor God leren leven. 

Wat kan je daar in deze tijd mee? 
Je kan er hetzelfde mee als al die gelovige vrouwen die ons voorgingen en de vrouwen die na ons zullen komen, totdat God Zijn toekomst zal laten aanbreken. God is namelijk ergens naar op weg. Naar het moment waarop elk oog Hem zal zien en de Kerk als Zijn Bruid voor Hem klaargemaakt zal zijn. Hij het Hoofd, wij het Lichaam, waarna alles en iedereen Hem zal aanbidden als Heere. Wat een heerlijke tijd zal er dan aanbreken! 

Het is die heerlijke toekomst waarvoor we ons nu klaar mogen laten maken, door de plek in te nemen die God voor ons heeft bedoeld, met alle gaven en talenten die Hij ons heeft gegeven. De kerk is naast de perfecte oefenplaats, met Jezus als Herder en Leraar, een plek van een hoopvol getuigenis voor deze wereld, waar hoop vaak ver te zoeken is. Het gaat de goede kant op daar waar vrouwen (en mannen) hun van God gegeven plek innemen, zichzelf geven, allereerst aan de Heere, maar van daaruit ook aan elkaar én aan de mensen om hen heen (2 Kor. 8:5). Waar dat gebeurt, bloeit de kerk, en zijn alle gaven en talenten nodig tot opbouw van het Lichaam én volgt er oogst (Gal. 6:9 en 10).  

We horen de laatste tijd steeds vaker getuigenissen van jonge mensen – binnen en buiten de kerk – die nieuwe hoop in de Heere Jezus vinden. Moe en beschadigd van de strijd om hun ziel in deze verwarrende tijd, zoeken ze rust, zingeving, vergeving en genezing. Mijn verlangen is dat we als vrouwen in deze tijd, hun een veilige plek binnen gezinnen én de kerk bieden, waar ze met hun vragen en verlangen naar ‘gezien worden’ welkom zijn. Waar ze de Heere Jezus mogen leren kennen als hun Redder en Zaligmaker. Hoe rampzalig zou het zijn als wij te druk zijn met onszelf, interne kerkelijke strijd, of het opeisen van een plek die God ons niet heeft gegeven. En daardoor verzaken in de geestelijke oogst, die de Heere ook in deze tijd nog wil binnenhalen.

Boodschapsters van goede tijding gezocht!
Onlangs las ik Psalm 68, tijdens mijn stille tijd. Mijn oog bleef haken bij vers 12 en 13. Stond daar nu ineens iets specifiek over vrouwen, in een context van strijd, oorlog en een slagveld, waar Gods overwinningen worden behaald? Inderdaad! Ik lees daar over vrouwen die van de Heere stof tot spreken hebben gekregen. Over boodschapsters van goede tijding, die samen een groot leger vormen. En hoe heerlijk, ook over de vijanden van God die wegvluchten en een buit die door vrouwen verdeeld moet worden. Doe je mee in dat leger?