Een warm welkom in Jezus’ Naam

Oog hebben voor de vreemdeling die in ons midden woont  

Tekst: Aukje Paine-Huisman, stichting Evangelie & Moslims 

We zien ze in de straat en in de supermarkt. We vangen flarden op van hun vreemde talen en zien hen fietsen van het opvangcentrum naar de stad. Hun kinderen zitten op school met de onze, de moeders staan samen met ons op het plein. Wie zijn deze vrouwen die uit zo’n andere wereld komen, met andere gewoonten en geluiden, andere smaken en geuren, een ander en vreemd geloof? En hoe kunnen we contact met hen maken en de liefde van Christus met hen delen?  

Hoewel in oosterse culturen gemakkelijk contact wordt gemaakt, lijken vrouwen uit deze culturen zich in Nederland soms juist af te sluiten van de buitenwereld. Als ik op straat een vrouw met een hoofddoek tegenkom, probeer ik oogcontact te maken, vriendelijk te knikken of te groeten. Vaak krijg ik een verbaasde of verraste blik terug; moslimvrouwen zijn het niet gewend gezien te worden door Nederlandse vrouwen. Het maken van contact begint met het zien van die ander die zo anders is. Deed Jezus dat ook niet toen Hij oog had voor de mensen aan de rand van de samenleving? Hij zag de kromgebogen vrouw, de door iedereen verachte Zacheüs, de Samaritaanse vrouw bij de waterput. Hebben wij oog voor de vreemdelingen in ons land? In Psalm 146 lezen we dat de Heere de vreemdelingen bewaart. Deuteronomium 10:18 spreekt van God Die de vreemdeling liefheeft door hem brood en kleding te geven, en vervolgt: Daarom moet u de vreemdeling liefhebben, want u bent zelf vreemdelingen geweest in het land Egypte. Misschien heb jij ook in een ander land gewoond en zelf ervaren hoe het is om vreemdeling te zijn: ver van vrienden en familie, misschien zonder taal of met een gebrekkige taalbeheersing, en anders dan iedereen om je heen. 

Maar toch … Is die ander eigenlijk wel zo anders? Als we een praatje maken, ontdekken we al snel dat er ook veel herkenning is. Vraag een moslimvrouw of ze een gezin heeft of familie, dichtbij of ver weg. Hoe oud zijn haar kinderen? Heeft ze familie in Nederland of wonen ze in een ander land? Heeft ze foto’s? Ik laat bij zo’n gesprekje zelf ook mijn foto’s zien van ons gezin en vertel over mijn kinderen. In oosterse culturen wordt je identiteit bepaald door de groep waarbij je hoort en daarom is familie extra belangrijk. Als je deelt over je eigen gezin of familie, vind je al snel raakpunten, want ook voor ons zijn gezin, ouders en kinderen, broers en zussen, belangrijk. Daarbij zijn zowel blijdschap als de zorgen over en weer zo herkenbaar.  

Voor moslimvrouwen is het heel gewoon om te praten over God en geloof. Zij noemen God regelmatig in hun alledaagse gesprekken. Als je dus iets deelt over je familie, kun je ook rustig zeggen dat je God ergens voor dankt of dat je voor iemand bidt. Dat je bijvoorbeeld God dankt dat je kinderen gezond zijn of dat je bidt voor je moeder die ziek is. In moslimlanden denkt men vaak dat westerse mensen allemaal christen zijn, dat onze cultuur en godsdienst onlosmakelijk zijn verbonden, zoals dat bij hen het geval is. Door wat ze hebben gezien over de westerse mens op televisie en in films, kunnen ze dus een behoorlijk negatief beeld hebben over wat christen-zijn inhoudt. Als ze jou ontmoeten en ontdekken dat jij ontzag hebt voor God, dat je tot Hem bidt en Hem elke dag wilt dienen, dan kunnen ze daardoor ontdekken wat het echt betekent om christen te zijn. En als jij al snel laat merken dat je gelooft en daar vrijmoedig over spreekt, zullen ze zich ook vrij voelen om je erover te vragen. Voor moslims is geloof geen taboe en ook geen privézaak.  

Veel moslimvrouwen vinden het spannend om op bezoek te gaan bij een Nederlander. Ze weten niet goed wat ze moeten verwachten en maken zich zorgen over wat ze te eten krijgen, en of het wel halal is. Het is daarom beter om jezelf uit te nodigen om op bezoek te komen bij je moslimvriendin. Voor ons gevoel is dat lastig en zelfs misschien onbeleefd, maar zo ervaart een moslimvrouw het niet. Het is voor haar een eer als iemand bij haar thuis op bezoek komt, ze voelt zich veilig in haar eigen huis en ze zal blij zijn om je te ontvangen. Schroom dus niet en vraag of je mag langskomen voor een kopje koffie of thee! Maak je afspraak kort van tevoren, want in oosterse culturen werkt men niet met agenda’s zoals wij en plant men meestal niet zo ver vooruit.  

In het boek ‘How to Really Love your Child’ spreekt dr. Ross Campbell over het belang van oogcontact en gerichte aandacht voor onze kinderen, zodat ze zich werkelijk geliefd voelen. Over volwassenen kunnen we eigenlijk hetzelfde zeggen. Laten we dus beginnen met aandacht geven aan de vluchtelingen- en moslimvrouwen om ons heen, zoals Jezus aandacht voor hen heeft. Laten we hen zien! We kunnen God bidden om onze ogen te openen voor de vluchtelingenvrouwen om ons heen. 

Als je samen met anderen graag op een meer structurele wijze contact wilt maken met de vluchtelingenvrouwen in je omgeving en iets voor hen wilt betekenen, denk dan eens aan het aansluiten bij – of het zelf organiseren van – een koffieochtend, creatieve ochtend, fietslessen of een taalcafé. Met name vrouwen die een verblijfsvergunning hebben ontvangen, zijn gemotiveerd om Nederlands te leren en te oefenen. Vaak hebben ze weinig contact met Nederlandse mensen. Het samen praten bij een kopje thee of koffie op een vaste plaats en tijd is een eenvoudige manier om contact te leggen. Het biedt niet alleen een plek om taal te oefenen en iets te leren over de Nederlandse cultuur, maar het is ook een plek van gezelligheid, warmte en verbinding. Je kunt in het taalcafé een vast Bijbelmoment inbouwen en bij christelijke feestdagen kun je vertellen wat de betekenis is. Als het taalcafé er eenmaal is, kan het zomaar zijn dat vrouwen weer andere vrouwen uitnodigen en de groep op die manier groeit door mond-tot-mond-reclame.  

In sommige kerken in Nederland worden koffieochtenden georganiseerd waarbij vluchtelingenvrouwen worden uitgenodigd voor gezelligheid en soms creativiteit, gecombineerd met een stukje Bijbellezen en gebed. Als de Bijbel vanaf de eerste koffieochtend opengaat, zijn vrouwen dit gewend en weten ze wat ze kunnen verwachten. Als je iets organiseert, zet jij de toon! In Nederlandse kerken is bij vluchtelingenwerk vaak de neiging om in praktische noden te voorzien, maar terughoudend te zijn waar het geestelijke noden betreft. Koffie schenken of taalles geven willen we allemaal wel, maar velen hebben schroom om iets te delen vanuit de Bijbel of een gebed uit te spreken. Maar God roept ons op om allemaal Zijn getuigen te zijn, om Zijn licht te laten schijnen, ook in de ontmoeting met moslims. In Romeinen 10:14 lezen we: Hoe zullen zij dan Hem aanroepen in Wie zij niet geloven? En hoe zullen zij in Hem geloven van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen zonder iemand die predikt? Wij hebben een schat die ons als het goed is, alles waard is: vrede met God door Jezus Christus! Hoe kunnen we dit voor onszelf houden? Het evangelie is de redding voor ieder mens en mag royaal uitgedeeld worden; breed gezaaid, zoals de zaaier die royaal strooide met zijn zaad, zo royaal zelfs dat een deel op paden en rotsen terechtkwam. Laten we zaaien! 

Voor moslims is de Bijbel een van de heilige boeken. Meestal is er daarom respect voor de Bijbel en weinig bezwaar tegen een Bijbellezing of -vertelling. Daarnaast vinden veel moslimvrouwen Jezus erg interessant en willen ze eigenlijk graag meer over Hem weten. Het is dus heel mooi om iedere keer iets te delen over Wie Jezus is. Moslimvrouwen wonen bij jou in de buurt en hebben waarschijnlijk nog nooit de mogelijkheid gehad om vanuit het Nieuwe Testament over Hem te horen. Wat een geweldige kans voor ons! De onbereikte volken wonen bij ons in de straat. Ook gebed kan een plaats krijgen op zo’n koffieochtend. Als je vraagt waar vrouwen gebed voor willen, kan het zomaar zijn dat ze persoonlijke gebedspunten aandragen. Als jij weet wat er speelt, kun je het initiatief nemen tot gebed voor specifieke noden. Moslimvrouwen slaan bijna nooit de gelegenheid over om gebed te ontvangen.  

God roept ons allemaal op om onze naaste lief te hebben en oog te hebben voor de vreemdelingen die in ons midden wonen. Zoals Hij ons ziet, eenieder persoonlijk, zo ziet Hij ook hen en heeft Hij hen lief. Ook voor hun redding heeft Hij Zichzelf gegeven. Laten we bidden dat God onze ogen opent voor de vreemdeling die Hij op het oog heeft, en dat Hij ons leidt om contact te maken en Zijn liefde te delen, in daad maar ook in woord.